contactgegevens
APOTHEEK LANOO
Heidestraat 82a
3590 Diepenbeek
T. 011 33 19 11
pascale.lanoo@telenet.be
› Longembolie

Hoe merk ik het?

  • Acute pijn op de borst
  • De pijn zit vast aan de ademhaling
  • Mogelijk kortademigheid
  • Wat verhoging

Hoe werkt het?

Bij longembolie veroorzaakt een bloedstolsel in de longader een verstopping. Dat heeft twee ernstige gevolgen. Ten eerste kan het deel van de long waartoe de ader behoort geen zuurstof meer opnemen. Als het dus een grote ader betreft kan dat leiden tot acute kortademigheid. Ten tweede raakt het longvlies dat de long omgeeft ontstoken. Dit veroorzaakt pijn als de long beweegt, dus bij de ademhaling. Het beeld van een longembolie kan sterk variëren. Het kan gebeuren dat er een groot stolsel afbreekt en in één keer de grote longslagader afsluit. Dit leidt dan binnen enkele minuten tot de dood. Het kan ook zijn dat het een heel klein stolseltje is dat we nauwelijks opmerken. Er kunnen ook meerdere stolsels na elkaar loslaten en op verschillende plaatsen in de longen terechtkomen.

Hoe ontstaat het?

Zo'n bloedstolsel ontstaat niet in de long zelf maar in een bloedvat elders in het lichaam. Meestal in een ader in de kuit, in het bekken of in het hart. We spreken dan van trombose. Van zo'n stolsel kan een deel afbreken en met de bloedsomloop meegevoerd worden. Het komt dan uiteindelijk terecht in de zich steeds verder vertakkende aders van de long. Waardoor ontstaan de stolsels in de bloedvaten of anders gezegd, waardoor ontstaat trombose? Een belangrijke oorzaak is gebrek aan beweging. De zogenaamde "vliegtuigtrombose'" kan ontstaan wanneer we geruime tijd stil zitten in een verkrampte houding met gebogen benen. Er is dan maar weinig bloedcirculatie mogelijk in de benen. Een andere oorzaak kan een operatieve ingreep in het lichaam zijn. Daarom zien we ook dat iemand die na een operatie het bed moet houden, vaak behandeld wordt met antistollingsmedicijnen. Pilgebruik leidt tot een zeer licht verhoogde kans op trombose. Bij pilgebruiksters boven de 35 jaar die ook nog roken is die kans echter aanmerkelijk. Bij de nieuwste pillen lijkt de kans op trombose wat hoger dan bij de tweede generatie anticonceptiepillen. Tenslotte bestaat er een aantal erfelijke afwijkingen in het bloedstollingmechanisme die de kans op trombose vergroten.

Hoe ga ik er zelf mee om?

Als u vrouw bent en de pil gebruikt, rook dan niet, zeker niet als u de 35 jaar bent gepasseerd. Bent u om welke reden dan ook tijdelijk immobiel en moet u bijvoorbeeld het bed houden, zorg dan dat u toch voldoende beweegt. Buig en strek regelmatig uw enkels, knieën en heupen. Op een langdurige transcontinentale vlucht is het verstandig zo nu en dan een wandelingetje in het gangpad te maken en wat buigoefeningen te doen. Hebt u eenmaal trombose gehad dan is er een verhoogde kans dat het zich nog eens voordoet. Wees daarop bedacht en meld het aan uw arts.

Hoe gaat de arts er mee om?

Raadpleeg altijd onmiddellijk uw arts als u acute pijn in de borstkas hebt die vastzit aan de ademhaling. Deze zal pogen een diagnose te stellen, maar dat valt lang niet altijd mee. Vaak is er met de stethoscoop niets te horen en is er ook op een longfoto niets te zien. In die gevallen kan een zogenaamde "ventilatie-perfusie scan" nodig zijn. Wordt een longembolie vermoed dan krijgt u onmiddellijk een infuus met heparine waardoor de bloedstolling wordt geremd. Tegelijkertijd wordt gestart met tabletten die de aanmaak van stollingsfactoren in de lever remmen. Deze medicijnen werken pas na enkele dagen. Er wordt regelmatig met behulp van bloedtests gecontroleerd of uw bloed niet te dun is of te dik. Als de tabletten goed zijn ingesteld wordt het infuus verwijderd. Thuis moet u nog een aantal maanden doorgaan met het slikken van de bloedverdunners. U wordt in deze periode regelmatig gecontroleerd door de trombosedienst. In het ziekenhuis wordt intussen ook onderzocht of de bron van de stolsels kan worden vastgesteld. Mogelijke oorzaken voor het ontstaan van trombose worden nagegaan en zonodig behandeld als dat mogelijk is.

Wetenschappelijk nieuws

More Sharing ServicesShare | Share on linkedin Share on twitter Share on hyves Share on facebook 11 september 2013 | NIEUWSBERICHT Mensen met grote bloedstolsels in de longvaten hebben baat bij bloedverdunnende medicijnen. Maar geldt dat ook voor mensen met heel kleine longembolieën? Onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Blood wijst daar wel op. Ook kleine bloedstolsels in de longen vragen om medicatieMensen met kortademigheid en pijn op de borst kunnen beter zo snel mogelijk naar de huisarts, want het kan wijzen op een hartinfarct. Maar het kan ook een longembolie zijn, een bloedstolsel in de longvaten dat de bloedstroom belemmert. Met CT-scanners zijn tegenwoordig ook de allerkleinste longembolieën te zien. “Kleine longembolieën, zogenaamde subsegmentale longembolieën, komen in de kleinste aftakkingen van de longslagaders terecht”, zegt Paul den Exter, arts-onderzoeker op de afdeling Trombose en Hemostase in het LUMC. “Mensen ervaren hierbij vaak pijn of kortademigheid. Evenals bij grotere longembolieën geven in zo’n geval bloedverdunners gedurende drie tot zes maanden. Er bestaat echter onzekerheid of dat voor deze kleine longembolieën ook nodig is dat nodig is. Toen we deze kleinere longembolieën nog niet zichtbaar konden maken kregen deze mensen namelijk geen medicatie.” Den Exter onderzocht daarom onder leiding van dr. Menno Huisman (Trombose en Hemostase) of patiënten met kleine longembolieën andere uitkomsten hadden dan patiënten met grotere longembolieën. Van bijna 750 mensen bij wie longembolie werd vastgesteld hadden 116 patiënten een subsegmentale longembolie. Beide groepen kregen bloedverdunners voorgeschreven en werden drie maanden gevolgd. “We zagen dat de groepen vergelijkbaar waren, zowel in het aantal terugkerende longembolieën als in de kans op overlijden”, aldus den Exter. “De beste uitspraak kun je doen wanneer je een controlegroep neemt die je geen medicijnen geeft, maar op grond van onze resultaten kun je ook stellen dat niet uit lijkt te maken of iemand een heel kleine of grotere longembolie heeft. Beide groepen hebben baat bij antistollingsmedicatie”, aldus de onderzoekers in Blood. De bevindingen van de onderzoekers werden uitgelicht in een editorial in hetzelfde nummer van Blood, waarin gesteld wordt dat een longembolie, waaronder een subsegmentale longembolie, een ernstige aandoening is waarbij de voordelen van antistollingsbehandeling bij de meeste patiënten zullen opwegen tegen de nadelen.

Vaten