contactgegevens
APOTHEEK LANOO
Heidestraat 82a
3590 Diepenbeek
T. 011 33 19 11
pascale.lanoo@telenet.be

Hoe merk ik het?

  • Grote moeite de aandacht te houden bij bezigheden, zomaar iets anders gaan doen
  • Dingen niet afmaken
  • Impulsiviteit
  • Reageren op iedere gedachte die door het hoofd schiet
  • Hyperactiviteit
  • Niet stil kunnen zitten, niet stil zijn, altijd bezig zijn

Hoe werkt het?

ADHD is een afkorting van de Engelse benaming van de aandoening: Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Vrij vertaald in het Nederlands: aandoening gekenmerkt door gebrek aan concentratie en door sterke rusteloosheid. Dat geeft al aardig weer wat de ziekte inhoudt. Kinderen met ADHD reageren op alle prikkels die bij hen aankomen. Kunnen geen onderscheid maken tussen belangrijke en onbelangrijke prikkels. Het lijken dus heel lastige kinderen: ze willen niet luisteren, maken hun werk niet af, blijven niet op hun plaats zitten. Toch zijn het de kinderen zelf die er het meest onder lijden. Ze zouden best wel anders willen, maar dat ongeorganiseerde, onrustige zit nu eenmaal in hen. Ze hebben er geen controle over en kunnen er niets aan doen. Het is een aandoening waar je mee geboren wordt en die niet over gaat als je volwassen bent. Hoogstens heb je er wat mee leren omgaan. Volwassenen met ADHD hebben vaak grote moeite met het plannen van hun werk of studie. Beginnen te laat, vergeten belangrijke dingen, hebben geen overzicht en het lukt hen ook niet dat te organiseren. Ze zijn vaak met meer dingen tegelijk bezig, zonder één daarvan af te maken. Hun kamer is vaak een chaos. Hun impulsiviteit speelt hen parten. Ze kunnen ondoordacht beslissingen nemen, in hun relaties, met het werk, bij het doen van aankopen. Ze kunnen erg gevoelloos overkomen doordat ze er zomaar allerlei, soms kwetsende opmerkingen uitflappen. Ze zijn geneigd om naar roesmiddelen te grijpen (alcohol, drugs), om maar wat rust in hun hoofd te krijgen. Hebben vaak sterke minderwaardigheidsgevoelens. Dat komt omdat ze zich bewust zijn van hun capaciteiten, maar zich tegelijk realiseren dat ze te chaotisch zijn om die waar te maken.

Hoe ontstaat het?

Er is sprake van een stoornis in de signaalverwerking in de hersenen, maar hoe precies, dat is niet bekend. Wel staat vast dat de ziekte erfelijk is. Drie procent van de kinderen lijdt eraan (dat is één per klas!) en één procent van de volwassenen ervaart er hinder van.

Hoe ga ik er zelf mee om?

Regelmaat en structuur is de basis in de omgang met kinderen met ADHD. Vaste afspraken en regels en daar niet van afwijken. Daarin vinden kinderen houvast. Vooral lichte vormen van ADHD zijn hiermee al erg geholpen. Tevens is van belang zich te realiseren dat het geen kwaadwilligheid van het kind is, maar onmacht waardoor hij zich zo gedraagt. Straffen leidt alleen maar tot meer frustratie.

Hoe gaat de arts er mee om?

Als u of uw kind verschijnselen vertoont als beschreven, raadpleeg dan uw arts. Deze zal ook niet met zekerheid kunnen zeggen of sprake is van ADHD en u verwijzen naar een gespecialiseerde kinderarts of kinderpsychiater. Deze kunnen de diagnose met zekerheid stellen en een behandeling starten. Er zijn medicijnen waarmee de verschijnselen van ADHD een stuk verbeteren en waarmee de patiëntjes (patiënten) zich een stuk beter voelen. Deze moeten blijvend worden ingenomen. Ook worden adviezen gegeven over hoe met de kinderen om te gaan en welke school het meest geschikt is.

Wetenschappelijk nieuws

ADHD blijkt bij bijna 3% van de Nederlandse 60-plussers voor te komen. Bij ouderen typeert ADHD zich door depressiviteit, angstigheid en eenzaamheid. Er is nog weinig onderzoek naar ouderen en ADHD beschikbaar. Ook in de klinische praktijk blijft het onderbelicht. Dit concludeert onderzoeker Marieke Michielsen in haar proefschrift waarmee ze op 16 november promoveert bij VUmc. ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) is een chronische psychiatrische ontwikkelingsstoornis die bij ongeveer 5% van de kinderen en 4% van de volwassen voorkomt. Bij kinderen en jongere volwassenen kenmerkt de stoornis zich door beperkingen op verschillende gebieden, zoals sociaal, academisch, relationeel en werk. Volwassenen met ADHD zijn vaker gescheiden en ervaren vaker dat ze onderpresteren op studie en werk. Hoewel er de laatste jaren veel onderzoek is gedaan en aandacht is geweest voor ADHD bij volwassenen, is er nog maar weinig onderzoek gedaan onder 60-plussers. "Gezien de chronische aard van ADHD en de problemen die kinderen en volwassenen met ADHD ervaren, valt te verwachten dat ook ouderen de stoornis kunnen hebben", zegt onderzoeker Marieke Michielsen. "Uit onze onderzoeken blijkt dat 2,8% van de Nederlandse 60-plussers ADHD heeft. Ook blijkt dat ouderen met ADHD meer last hebben van eenzaamheid, depressiviteit en angstklachten dan ouderen zonder ADHD. Verder zagen we ook dat ouderen met ADHD vaker gescheiden zijn en een lager inkomen hebben. De meeste 60-plussers gaven aan dat zij de negatieve gevolgen van ADHD op hogere leeftijd steeds minder storend vinden omdat onder andere de druk van werk en gezinsleven is weggevallen", aldus Michielsen. Omdat er in de klinische praktijk bij ouderen nog weinig aandacht is voor ADHD wil Michielsen dat er meer bewustwording komt voor het feit dat ADHD ook bij ouderen kan voorkomen. Bij de behandeling van 60-plussers dient er aandacht te zijn voor eenzaamheid, depressie en angst. Voor haar proefschrift heeft Michielsen gebruikgemaakt van gegevens uit de Longitudinal Aging Study Amsterdam (LASA) van VU/VUmc.

ADHD
ADHD
Adhd